بسم الله الرحمن الرحيم كتاب الزكاة ودر آن يك مقدمه وچند باب وخاتمه است ( مقدمه ) بدان كه آيات وأحاديث بر وجوب زكاة وعقاب تارك آن بسيار است از آنجمله حق سبحانه وتعالى ميفرمايد ( والذين يكنزون الذهب والفضة ولا ينفقونها في سبيل الله فبشرهم بعذاب اليم يوم يحمى في نار جهنم فتكوى بها جباههم وجنوبهم وظهورهم هذا ما كنزتم لأنفسكم فذوقوا ما كنتم تكنزون ) واز حضرت صادق ع منقول است كه هر كس ندهد قيراطى از زكاة را نه مؤمن است ونه مسلم واز حضرت رسول ص بطرق صحيحه منقول است كسيكه طلا ونقره داشته باشد وزكاة آن را ندهد حقتعالى أو را روز قيامت محشور فرمايد در زمين لغزنده كه پا بر آن بند نشود ومسلط كند بر أو مار پيسه را كه زهرش از مارهاى ديگر عظيم تر است واز عقب أو بدود واو از آن بگريزد تا باو برسد وبفهمد كه از آن خلاصي ندارد دست خود را بدهان آن بگذارد پس بدندان گيرد أو را مانند شتر نريكه بر چيزى دندان فرو برد ومثل طوقي بگردن أو حلقه زند وأين است معنى قول خدا كه ميفرمايد سيطوقون ما بخلوا به يوم القيمة وهر كه شتر يا گاو يا گوسفند داشته باشد وزكاة آن را ندهد خدا أو را حبس كند در بيابانى لغزنده وپامال كنند أو را هر حيوان سم شكافته بسم خود وبگزند أو را بدندان ونيش خود حيواناتى كه زهر دارند وهر كه زراعتى داشته باشد يا باغ خرما وانگور داشته باشد وزكاة آنرا ندهد آن قطعه‌هاى زمين را تا طبقه هفتم طوق كنند وبگردن أو اندازند وآن همه آتش شود در روز قيامت وبروايت معتبر ديگر هر كه زكاة مالش را ندهد حق تعالى آن مال را اژدهائي گرداند در گردن أو تا مغز سرش را بخورد وگوشتش را بدندان بگزد تا خلق از حساب فارغ شوند ودر حديث معتبر وارد است كه هيچ مالي در صحرا ودريا تلف نميشود مگر بندادن زكاة ومثل كسانيكه مال خود را در راه خدا انفاق كنند از زكاة وخمس